mikro sümük MAKRO MUTLULUK [1]

Zamanın sonsuz sürekliliği içerisinde,
İstanbul'da yaşadığımız kargaşa ve kaos içinde 

kaçırdığımız onca şey arasından;
kaçırmadığım ''mikro'' bir durumu paylaşacağım sizinle...

Sevgilim Ozan'la birlikte
her zamanki pazar gezimizin sonunda evimize dönerken,
balık pazarına uğrayıp mutfak alışverişimizi yaptık...

İstanbul'un geze geze, göre göre doyamadığım tarih dolu semtlerini
''Galata,Tünel,Karaköy,Eminönü,Sultanahmet,Cankurtaran,Sirkeci,Balat...''
birgün daha gezip, görmüş, tatmış olmanın keyfiyle eve döndüğümüzde:
Ayaklarda hafif bir sızı,
yüzlerde güzel bir tebessümle,
daldık mutfağa açlık hissiyle.

Salata ustası benim mutfakta.
Salatanın en zorlu kısmı yeşillikleri bir bir arındırmak tabii ki...
Söylemeden geçemiyeceğim, Ozan bir hamsi lakerdası yaptı!!! Aman tanrım!
Onca balıkçı gezdik, onca değişik meze yedik ama böylesini hiçbir yerde görmedim, yemedim ENFESTİ :)

Neyse salatada kalmıştım...
Anneciğimin mutfakta bana yardımcı olmak amacıyla aldığı,

çok kullanışlı mutfak altlerinden biri olan yeşillik süzme kabıyla 

hummalı bir çalışma içerisindeyken:
Kabın kenarında miniminnacık birşey ilişti gözüme.
O miniminnacık şeyi büyük bir ilgiyle elime alıp 

ne olduğunu anlamaya çalışırken:
Minicik antenlerini çıkarıp bana bakan 

bir sümüklüböcekle karşılaştım, kimileri salyangoz der :)

Sümüklüböceklere özel bir ilgim vardır. 

Daha doğrusu yaşayan bütün mikro organizmalara.
Fakat bu kadar küçüğüyle daha önce hiç karşılaşmamıştım..
Balık pazarında takılmış bize anlaşılan.
Elimin üstünde minik minik kayıp gidiyor.
Her hareketi elime gıdıklanma dalgaları yayıyor :))

Büyük bir heyecanla içeri koşup Ozan'a gösterdim:
'Evet evet besliceeem adını da Sümük koyuyorum' dedim :)
Bütün bir gece beni o kadar eylendirdi ki;
yeniden doğdum,
çocuk gibi oldum,
Sümüüük sümüüük diye çığlıklar atıp;
Mutlu oldum...

Şeffaf bir kabuğu ve muhteşem minik antenleri vardı.
'Yarın ilk iş gidip bir mikroskop almalıyım' dedim içimden.
Şeffaf kabuğuna uygun şeffaf bir ev yapıp 

içine yeşillikler yerleştirdim.
Miu'ya göstermeye çalıştım ama 

o kadar küçüktü ki, Miu bile göremedi. [Miu:kedimiz..]
Herşey harikaydı..
Yatmadan önce son bir kez bakıp 

ağacın altına yerleştirdim evini.. 

Güzel uyu Sümük...

Sabah kalkıp büyük bir heyecanla yanına koştuğumda,
şeffaf evinin köşesine yapışmış ve hareketsiz bir halde buldum sevgili Sümüğü..
Elime aldım ve o kaygan bedeninin artık orada olmadığını gördüm..
Ne hissedeceğimi şaşırdım.. Allak bullak oldum.
Oysa ne kadar çok sevmiştim. Neden yaşatamamıştım ki?... :(
Şimdi ''güzel uyu'' daha anlamlı oldu...


Bütün bunların sonucunda,
mikro sümüğüm bana makro bir mutluluk yaşatarak 

inanılmaz güzel bir hediye verdi.
Bu dersi ancak böyle makro bir heyecan yaşayınca anladım.
Mikro boyutta gerçekleşen makro mutluluk,
makro düzeye göre çok daha anlamlı geldi bana :) 

anlam kattı hayatıma...
Mikroyu görebilmek için makro düşünebilmek, 

farkına varabilmek gerek...

Sevgili Sümük aramızdan çabuk ayrıldın.
Fakat yaşattığın mutluluk ve heyecanı aramızdan ayırmayacağıma söz veriyorum sana :)
Seni Seviyorum Sümük...

Gökçe Es [G.butterfly]
17
09
08